กลยุทธ์ แบบ Global strategy
-ใช้กลยุทธ์นี้ เพราะต้องการให้เป็นแบรนด์เป็นสากล และเป็นมาตรฐานทั่วโลก เนื่องจากเป็นสินค้าที่ทุกคนสามารถบริโภค ตัวสินค้าเป็นไอศกรีมจึงสามารถใช้สารโฆษณาที่คล้ายคลึงกันได้ ทำให้ปัญหาเรื่องวัฒนธรรมต่างๆเป็นอุปสรรคน้อยมาก การใช้กลยุทธ์นี้จะช่วยสร้างแบรนด์ไปยังระดับโลกได้ง่าย -ต้องการสื่อถึงความเป็นสินค้าที่แสดงถึงวัฒนธรรม เช่นการจัดร้าน วัตถุดิบหรือ ส่วนผสมของ product ที่มีให้เลือกสรร -เป็นส่วนผสมจากภูมิปัญญาไทย ที่ทำเป็นขนมไทยมาแต่โบราณ เช่น ลอดช่องวุ้นมะพร้าว เนื้อมะพร้าวขูด ถั่วแดง ลอดช่อง เฉาก๋วย ลูกชิด ข้าวเหนียว
positioning
เป็นผู้นำการผลิตIce-cream โบราณของไทยคือเป็นรูปแบบIce-cream กระทิ ที่ทำมาจากมะพร้าวแท้ๆ ที่ผ่านการคัดสรรมาเป็นอย่างดี On world One voice
Pricing Strategy
•Cost-plus Price Escalation(การเพิ่มราคาจากการบวกต้นทุน) •ญี่ปุ่น ขาย 700 เยน เป็นเงินบาท 245 B. +9.5%ของภาษีนำเข้าประเทศ •จีน ขาย 40 หยวน เป็นเงินไทย 240 B. +0% ของภาษีนำเข้าประเทศ •กาหลีใต้ ขาย 11000 วอน เป็นเงินไทย 242 B. +5% ของภาษีนำเข้าประเทศ
Distribution Strategy
-กลยุทธ์การจัดจำหน่าย -Direct Involvement -เป็นการเปิดร้านของตัวเอง/มีทีมขาย ที่เป็นบุคคลท้องถิ่นของประเทศนั้นๆ -โดยมีผู้จัดการร้านเป็นบุคคลท้องถิ่น เพื่อการบริหารการบริการให้เหมาะกับวัฒนธรมมของตนเอง
Agency
-สินค้าที่อยู่ในขั้น introduction คือขั้นแนะนำ ทำให้การโฆษณาจะต้องมีการสื่อสารอย่างถูกต้องและเข้าใจง่าย จึงต้องจ้างagency ที่เป็นของท้องถิ่นหรือagencyที่อยู่ในประเทศนั้นๆ อีกทั้งยังไม่ต้องกังวลถึงกฎหมาย ในการโฆษณาเพราะ agency ที่เป็นท้องถิ่นนั้น ต้องทราบกฎหมายในการโฆษณาของประเทศตนเองเป็นอย่างดี -ไม่สิ้นเปลืองงบประมาณเท่า agency ระดับสากล -Agency ในแต่ละประเทศมีดังนี้
กลยุทธ์การลงทุนในต่างประเทศ
-ใช้กลยุทธ์Multinational model หรือ Host Country -ให้บริษัทที่อยู่ในประเทศนั้น ๆ รับผิดชอบตามเงื่อนไขของประเทศ เรา โดยการจัดร้าน ลักษณะของ product ต้องเหมือนกัน —Promotion เป็นการมอบหมายให้เจ้าของประเทศได้ใช่กลยุทธ์ปรับใช่ให้เหมาะสมกับประเทศตนเอง เพื่อให้สอดคล้องกับความต้องการในแต่ละประเทศ
Promotion Strategy
-Above the Line และ Below the Line -โดยจะใช้เงินในการทำโฆษณาจะแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ซึ่งจะแยกออกจากกันคือ ในส่วนของ Above the Line จะใช้เงินทั้งหมด 70% ของเงินทั้งหมด ส่วนอีก 30% จะนำไปใช้ในส่วนของ Below the line
-การที่ใช้เงินในสองส่วนนี้ไม่เท่ากันเพราะว่า ในส่วนของ Above the line นั้น เป็นสื่อที่กว้าง การเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายจะทำได้ยากกว่าจึงจำเป็นที่จะต้องซื้อพื้นที่สื่อเป็นจำนวนมากเพื่อที่จะได้เข้าถึงกลุ่มเป้าหมาย ส่วน 30% ที่ใช้ในส่วนของ Below the Line ซึ่งเป็นสื่อที่เข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้ดีกว่า จึงไม่จำเป็นที่จะต้องใช้เงินมากเท่ากับ Above the Line
-หากจะแยกออกเป็นแต่ละประเทศว่าในแต่ละประเทศนั้นจะใช้สื่ออะไรเพื่อสื่อสารกับกลุ่มเป้าหมาย จะมองกว้างๆได้ดังนี้
ประเทศจีน
-ใช้สื่อโทรทัศน์ที่เป็นส่วนกลางของประเทศ ก็คือสถานี CCTV ที่ครอบคลุมพื่นที่ทั่วทั้งประเทศ -CCTV ออกอากาศทั่วทั้งประเทศ ทำให้สามารถสื่อสารกับประชาชนทั้ง หนึ่งพันล้านคนนั้นได้ และนอกจากสถานีโทรทัศน์-ยังสามารถใช้สื่อนิตยสารเพื่อเจาะให้ตรงกับกลุ่มเป้าหมาย รวมถึงการเข้าไปมีส่วนรวมในอีเว้นท์ต่างๆด้วย -ส่วนสื่ออินเตอร์เน็ตนั้นเป็นสื่อที่เติบโตเร็วอีกทางหนึ่ง เนื่องจาก ประชาชนจำนวน 421 ล้านคน ซึ่งเป็นจำนวนของคนที่ใช้อินเตอร์เน็ตในแต่ละวัน
ประเทศเกาหลีใต้
-ประเทศเกาหลีใต้เป็นอีกประเทศหนึ่งที่มีจำนวนสถานีที่มากพอสมควร เราจะใช้ในส่วนนี้เพื่อแจ้งข่าวสารให้กับผู้บริโภคนอกจากจะใช้สื่อทางโทรทัศน์แล้วจะใช้สื่อ internet ควบคู่ไปด้วยเนื่องจากประชาชนส่วนมากของเกาหลีใต้จะสามารถเข้าถึง internet เป็นจำนวนมากมากถึง40 ล้านคนจากจำนวนประชากรทั้งหมด50ล้านคน ซึ่งมากถึง 80% และเราจะใช้ Direct Marketing เข้ามาทำการตลาด-เพราะเนื่องจากประชาชนชาวเกาหลีใต้เข้าถึง internet เป็นจำนวนมากนับว่าเป็นข้อดีของการทำ Direct Marketing โดยจะเป็นการใช้ direct Mail เข้าถึงผู้รับสารโดยตรง และเราจะใช้ Brandner ตามหน้าเว็บต่างๆ
ประเทศญี่ปุ่น
-ประเทศญี่ปุ่นนั้นเป็นประเทศที่มีสถานีโทรทัศน์มาก มากกว่า 130 สถานี สถานีหลักของญี่ปุ่นคือช่อง NHK -NHK ยังมีสถานีวิทยุในเครือข่ายของตนเองอีก 3 สถานี ไม่ว่าจะเป็นในส่วนของ AM หรือ FM -Internet Viral ต่างๆเนื่องจากจำนวนประชากรมากถึง100 ล้านคน จาก125 ล้านคน สามารถเข้าถึงสื่อ internet ได้ และนอกจากนี้ญี่ปุ่นยังมียอดขายนิตยสารและหนังสือพิมพ์เป็นจำนวนมากเราก็จะใช้สื่อนี้ในการติดต่อสื่อสารกับผู้บริโภคด้วย และรวมไปถึงการเข้าไปมีส่วนรวมในการจัด Event ต่างๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น